جایگاه نمادین رنگ در هنر کاشی کاری ایرانی اسلامی

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 436

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

TCACONF10_013

تاریخ نمایه سازی: 9 اسفند 1401

چکیده مقاله:

در مواجهه با آثار معماری سنتی مشاهده می شود که توجه ویژهای به رنگ نور در فضا و بناها می شده است رنگ ها گاهی به صورت رنگ آمیزی، مصالح رنگی، شیشه های رنگی و یا کاشی های رنگی به کار برده می شدند رنگ نمادین ترین تمثیل تجلی کثرت در وحدت است، زیرا ذات مجرد بیرنگ نور که خود نمادکامل وحدت است ، با رنگ تجسم می یابد و نور بدون تعین مادی، با رنگ تعین می یابد و عاملی برای ظهور و محل رویتآن می شود. رنگ ها در هنر، جنبه کیمیایی داشته و هر رنگ، دارای تمثیل خاص و رابطه بایکی از احوالات درونی انسان است. کاشی کاری یکی از ویژگی های مهم معماری ایران به ویژه در دوره اسلامی به شمار می رودکه از طریق آن نقش، رنگ، بافت خاصی برای بناها شکل گرفت تناظر میان حالات منازل سلوک عرفانی با تمثیل استفاده از کاشی آبی در معماری مساجد ایرانی که یکی از تاثیرات باورهای عرفانی می باشد سبب گردیده است که استفاده از کاشی آبی ( چه لاجورد چه فیروزهای) به صورت غالب در کاشی کاری مساجد دوره صفویه پرکاربرد باشد. سوال هایی که در این پژوهش مطرح شده ۱ انواع رنگ های رایج در کاشی های اسلامی ایرانی چیست؟ ۲ معانی و مفاهیم نمادین رنگ های استفاده شده در کاشی کاری ایرانی کدام است؟ بنابراین هدف از این تحقیق بررسی جایگاه نمادین رنگ در هنر کاشی کاری ایرانی اسلامی است.

نویسندگان

زینب نوری

دانشجوی کارشناسی ارشد هنراسلامی گرایش مطالعات تاریخی هنر اسلامی

آرزو پایدار فرد

استادیار گروه فرش و هنر اسلامی دانشگاه بیرجند