بررسی اجمالی وضعیت عناصر پرمصرف، شوری و کربن آلی در خاک برخی اراضی شالیزاری استان گیلان

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 85

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_AREO-36-2_006

تاریخ نمایه سازی: 11 مهر 1401

چکیده مقاله:

عدم آگاهی از تغییرات عناصر موجود در خاک مزارع مختلف و توصیه های یکسان کودی سبب می شود که برخی خاک ها بیشتر و برخی کمتر از حد نیاز خود کود دریافت کنند. این پژوهش با هدف بررسی تغییرات مکانی و وضعیت عناصر پر مصرف شامل نیتروژن، فسفر و پتاسیم و برخی ویژگی های مهم خاک از جمله کربن آلی، قابلیت هدایت الکتریکی وpH  در برخی شالیزارهای گیلان اجرا شد. به این منظور، در سال زراعی ۱۳۹۸ و قبل از آماده­سازی زمین برای کشت، از عمق صفر تا ۳۰ سانتی متری خاک مزارع شالیزاری مناطق ماسال ، رودبار، مقداد (خشکبیجار، لشت نشا، خمام) و سیاهکل در استان گیلان با فواصل حداقل ۵۰۰ متر نمونه برداری بصورت مرکب انجام شد. با استفاده از نتایج تجزیه خاک، وضعیت ویژگی­های مورد نظر بر پایه آمار توصیفی مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس، محدوده مناطق بیش بود و کمبود عناصر غذایی در اراضی شالیزاری تعیین شد. بررسی داده ها نشان داد که در مناطق مورد بررسی عنصر فسفر یکی از محدودیت های عمده بود به طوری که بیشتر از ۸۰% خاک های نمونه برداری شده منطقه سیاهکل، ۷۲% خاک های منطقه رودبار، ۶۵% خاک های منطقه ماسال و۵۴% خاک های منطقه مقداد دچار کمبود فسفر قابل استفاده بودند. در مناطق یاد شده، پتاسیم شرایط بهتری نسبت به فسفر داشت به طوری که درمنطقه سیاهکل ۳/۵۱% خاک ها، در منطقه رودبار ۳۱٪، در منطقه ماسال ۶۶٪ و در منطقه مقداد ۲۶٪ خاک های نمونه برداری شده دارای پتاسیم قابل استفاده کمتر از سطح بحرانی بود. همچنین در منطقه مقداد ۴/۱۹٪ خاک ها، در ساهکل ۶/۳۶٪ ، در ماسال ۴/۴۸٪ و در رودبار۱۰۰٪ خاک های مزارع نمونه برداری شده دارای نیتروژن کمتر از سطح بحرانی بود. بررسی وضعیت خاک های شالیزاری نقاط نمونه برداری حاکی از آن بود که توزیع مکانی عناصر غذایی پرمصرف یکسان نبود. بر این اساس، توصیه های کودی یکسان برای اراضی مختلف شالیزاری مناسب نبوده و توزیع کود در شهرستان های مختلف استان باید با توجه به وضعیت خاک هر منطقه انجام شود

نویسندگان

حسن شکری واحد

مربی پژوهش موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت

ناصر دواتگر

دانشیار موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج

مسعود کاوسی

دانشیار موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت

شهریار بابازاده جعفری

دانشجوی دکتری موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت

لیلا رضائی

دانشجوی دکتری موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت

مریم شکوری

دانشجوی دکتری موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • تغییرات مکانی وضعیت حاصلخیزی خاک شالیزارهای بخش جنوبی دشت فومنات [مقاله ژورنالی]
  • شکوری کتیگری، م.، شعبانپور، م.، دوات گر، ن.، وظیفه دوست، ...
  • Ahn, N. T., Shin, J. C. and Lee, B. W. ...
  • Asch, F. and M.C.S. Wopereis, ۲۰۰۱. Responses of field-grown irrigated ...
  • Bremner, J.M.۱۹۹۶. Nitrogen total. P. ۱۰۵۸-۱۱۲۱. In D.W. Nelson, et ...
  • Dahiya, I. S., J. Richter, and R. S. Malik. ۱۹۸۴. ...
  • D Li, T Nanseki, Chomei, Y and Fukuhara, Y .۲۰۱۸. ...
  • Delsouz Khaki, B., Honarjoo, N., Davatgar, N., Jalalian, A., Torabi ...
  • Helmke, P.A., and D.L. Sparks. ۱۹۹۶.Lithium, Potassium, Rubidium and Cesium. ...
  • Kavossi, M. Kalbasi, M., ۲۰۰۰. Comparison of soil potassium extracting ...
  • Pan XB. ۱۹۹۸. Development and application of Netherlandish crop model. ...
  • Robert, P. C. ۱۹۹۹. Status and research needs. In precision ...
  • Sun, B., Sh. Zhou, and Q. Zhao. ۲۰۰۳. Evaluationof spatial ...
  • Tsegaye, T., Hill, R.L., ۱۹۹۸. Intensive tillage effects on spatial ...
  • Wilding, L.P., and L.R. ۱۹۸۳. Spatial variability and pedology. In: ...
  • Xiong, W., I. Holman, D. Conway, E. Lin and Y. ...
  • Young, J., L. Wenju, W. Wen and Z. Yuge. ۲۰۰۵. ...
  • نمایش کامل مراجع