آسیب شناسی تعامل پلیس و قوه قضائیه در پیشگیری از جرم
عنوان مقاله: آسیب شناسی تعامل پلیس و قوه قضائیه در پیشگیری از جرم
شناسه ملی مقاله: JR_PMSQ-17-2_007
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_PMSQ-17-2_007
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
جواد منظمی تبار - دانشیارگروه علوم اجتماعی، دانشگاه علوم انتظامی امین . تهران، ایران.
رضا دوستدار - استادیار پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران.
محمد سمیعیانی - استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
محمد رضا رفیعی دولت آبادی - استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
علیرضا منظمی تبار - کارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات. تهران، ایران.
خلاصه مقاله:
جواد منظمی تبار - دانشیارگروه علوم اجتماعی، دانشگاه علوم انتظامی امین . تهران، ایران.
رضا دوستدار - استادیار پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران.
محمد سمیعیانی - استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
محمد رضا رفیعی دولت آبادی - استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
علیرضا منظمی تبار - کارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات. تهران، ایران.
زمینه وهدف : قانون اساسی و قانون تشکیل نیروی انتظامی،پلیس را به عنوان ضابط مسئول اجرا بخشی از وظایف قوه قضائیه در قبال جرم و پیشگیری از آن معرفی کرده است. ازآنجایی که کیفیت تعامل و همکاری بین دو سازمان از شروط و ضرورتهای اولیه پیشگیری از جرم است، این تحقیق با هدف آسیب شناسی تعامل دستگاه قضایی با نیروی انتظامی در پیشگیری از جرم انجام شده است.روش: این تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری آن۳۲۰ نفر، شامل کلیه مسئولان و کارشناسان خبره و مطلع پلیس پیشگیری و معاونت پیشگیری از جرم قوه قضائیه می باشند که از بین آنها با استفاده از جدول مورگان ۱۷۵ نفربه عنوان حجم نمونه به روش تصادفی طبقهای متناسب با حجم انتخاب شدند. برای حصول روایی صوری و محتوایی سوالها از نظر ۱۵ نفر از خبرگان بهره گرفته و برای سنجش پایایی پرسشنامه از روش باز آزمایی استفاده شد و همبستگی بین نمرات حاصل از دوبار اجرای آزمون ۸۶/۰ به دست آمد.یافته ها: اجرای ماموریت مشترک پیشگیری از جرم توسط نیروی انتظامی و دستگاه قضایی با سطح همبستگی بالا و معناداری تابعی از استنباط هر دو نهاد از مفهوم پیشگیری است. همچنین نتایج آزمون های آماری نشان داد کارکنان دو دستگاه نگرش واحدی از مفهوم پیشگیری از جرم ندارند و دانش و نگرش پیشگیری از جرم در دو سازمان یکسان نیست.نتیجه گیری: در سطح شناختی و فرهنگ سازمانی موانع جدی برای تحقق ماموریت پیشگیری از جرم وجود دارد که از مصادیق آن می توان به نداشتن سند همکاری و برنامه مشترک بین دو سازمان اشاره کرد.
کلمات کلیدی: تعامل, قوه قضائیه, نیروی انتظامی, پیشگیری از جرم, آسیب شناسی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1525624/