گنبد و نمادشناسی فرم هندسی آن در مساجد

سال انتشار:

1401

نوع سند:

مقاله کنفرانسی

زبان:

فارسی

مشاهده:

23

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NICONF09_134

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1401

چکیده مقاله:

مساجد در ادوار تاریخی ایران از الگوی مشابه ای برخوردار بوده اند که این ویژگی از ارزشهای منحصر به فرد آن، نکاسته است، بلکه آن را در بین سایر بناها ماندگارتر نیز کرده است. در طراحی و ساخت این بنای مقدس به بهترین نحو ممکن از دانش هندسه استفاده شده است. با بررسی روابط هندسی در بناهای مختلف می توان به این نکته دست یافت که بهره گیری صحیح از این قابلیت می توان به فرآیند طراحی معماری نظم بخشید. همان طور که پیش تر بیان شد مساجد به لحاظ فرم معماری از الگویی واحد تبعیت می کنند، در پلان همه آنها ساختار ترکیبی از چهارگوش و دایره را مشاهده می کنیم. چهار گوشی که در قاعده بنا استفاده شده است نشانگر زمین و نماد استحکام و ایستایی بنا بوده است و فرم مدور که در بالای آن قرار گرفته است نشان از آسمان و جنبه تقدس دارد. گذار از مربع به دایره یعنی گذار از زمین به آسمان و رسیدن از ناسوت به لاهوت است. فرم دایره در زبان معماری گنبد یا پوششی است که برای طراحی نیاز به زمینهای گرد دارد و مشخصه اصلی مساجد محسوب می شود. گنبد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، که علاوه بر تامین نور کافی نقش مهمی در انتقال مفاهیم آسمانی و عرفانی دارد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مهنازانصاری
مهناز انصاری

استادیار، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهرانشرق)قیامدشت(،گروه هنر.