ارزیابی معادلات تبخیر و تعرق در تخمین عملکرد گندم رقم الوند با مدل CropSyst

سال انتشار:

1401

نوع سند:

مقاله کنفرانسی

زبان:

فارسی

مشاهده:

63

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EITCONF01_001

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1401

چکیده مقاله:

مدل سازی رشد گیاه ابزار مهمی در ارزیابی عملکرد محصول می باشد که با استفاده از آن می توان در انتخاب تاریخ کشت بهینه، مدیریت آبیاری، الگوی کشت و پیش بینی محصول بهره برد. مدل CropSyst از جمله مدل های گیاهی است که می تواند با شبیه سازی واکنش محصول نسبت به تغییر پارامترهایی از جمله آب مصرفی، به کاربر کمک کند تا بتواند با استفاده از متغیرهای اقلیمی، گیاهی و خاکی بهترین برنامه را برای مدیریت مزرعه به کار گیرد. در این تحقیق، مدل CropSyst در منطقه اقلید استان فارس و برای کشت گیاه گندم زمستانه رقم الوند تحت تیمارهای آبی ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ % آب مورد نیاز گیاه واسنجی و ارزیابی گردید. همچنین دقت مدل در شبیه سازی محصول با استفاده از معادله تبخیر و تعرق پنمن-مونتیث با معادله پریسلی- تیلور مقایسه شد. تحلیل آماری نتایج حاصل از شبیه سازی توسط مدل CropSyst نشان داد که نتایج حاصل از معادله پریسلی-تیلور نسبت به پنمن مونتیث از دقت بالاتری برخوردار است، اما تفاوتها در حدی بود که آزمون F-test در سطح احتمال ۵% در واسنجی و اعتبارسنجی شبیه سازی عملکرد گندم با استفاده از معادلات پریسلی-تیلور و پنمن مونتیث تفاوت معنی داری نشان نداد. همچنین دقت واسنجی و اعتبارسنجی در شبیه سازی عملکرد با استفاده از مدل CropSyst قابل قبول بود. تغییر تیمار آبیاری سبب تفاوت مقدار عملکرد شد، بطوریکه کمترین عملکرد حاصل تیمار آبیاری ۵۰ % بود. عملکرد گیاه در سالهای زراعی مختلف متفاوت بود، و بیشترین عملکرد دانه در هر دو روش تبخیر و تعرق در تیمار آبیاری ۱۰۰ % بدست آمد. مقایسه عملکرد دانه شبیه سازی شده و اندازه گیری شده نشان داد که خطای شبیه سازی در تیمار اول در کلیه سالها، در هر دو روش تعرق، کمترین است. با تغییر تیمار آبیاری از ۱۰۰ به ۷۵ و ۵۰ % مدت زمان پر شدن دانه افزایش یافت. در نظر گرفتن این زمان در برنامه ریزی های آبیاری ضروری است. بیشترین مقدار ماده خشک تولیدی و عملکرد (تن بر هکتار)، در هر دو روش تبخیر و تعرق، در تیمار ۱۰۰ % آبیاری در سال اول، و کمترین میزان در تیمار ۷۵ % آبیاری در سال سوم حاصل شد. بنابراین مدل در سال سوم در تیمار ۵۰ % آبیاری عملکردی بیشتر از ۷۵ نشان داد. این مساله می تواند به دلیل اندرکنش پیچیده شرایط توامان آب و عوامل اقلیمی بر خاک و گیاه باشد. نتایج حاصل قابل استفاده در مدیریت منابع آب و خاک در شرایط بحران آب می باشد.

نویسندگان

همارزمخواه
هما رزمخواه

استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران.

رضوانیزدانی
رضوان یزدانی

دانش آموخته، گروه مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران

امینرستمی راوری
امین رستمی راوری

استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران.

علیرضافرارویی
علیرضا فرارویی

استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران.