بررسی مولفه های کارناوالی میخاییل باختین در نمایش هایی شادی آور ایرانی

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_BAGH-19-108_005

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1401

چکیده مقاله:

. بیان مسئله: کارناوال ها، جشن های مردمی و عامیانه هستند که در مقابل فرهنگ رسمی و خشک قرار می گیرند. در فضای کارناوالی طبقات اجتماعی واژگون می شوند. کارناوال با استفاده از ابزارهایی چون انتقاد، هجو، تمسخر و کنایه، قوانین و ارزش های حاکم بر جامعه را به چالش می کشد، در مقابل فرهنگ رسمی می ایستد، فضای تک صدایی را بر هم می زند و جامعه ای چندآوایی، همراه با گفتگوهای متنوع پدید می آورد. میخاییل باختین نظریه پرداز مهم قرن بیستم در حوزه نقد ادبی با نظریه منطق گفتگویی، فضای نوینی در حوزه های گوناگون از جمله ادبیات پدید آورد. یکی از شاخه های اصلی این نظریه کارناوال است. مولفه های کارناوالی باختین را می توان در مقوله نمایش نیز بررسی کرد. این پژوهش بر آن است تا نمایش های شادی آور ایرانی در اواخر دوره صفوی و دوره قاجار را با ذکر شواهد و نمونه ها، بر اساس انگاره های کارناوالی باختین مورد نقد و بررسی قرار دهد. هدف پژوهش: این تحقیق به دنبال آن است که با بررسی نمایش های شادی آور ایرانی و تحلیل ساختاری و محتوایی آنها، نسبت این گونه نمایشی را با نظرات باختین در زمینه کارناوال سنجیده و امکان به کارگیری نظریه کارناوالی باختین را در این نمایش ها بررسی کند.  روش پژوهش: این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. در این پژوهش از منابع معتبر ایرانی و غیر ایرانی (به صورت کتاب، مقاله، یادداشت و گفتگو با صاحب نظران در دو مقوله متن و اجرا) استفاده شده است. نتیجه گیری: نمایش های شادی آور ایرانی به مثابه کارناوال، فضایی ایجاد می کنند تا مردم فارغ از طبقه اجتماعی گرد هم آیند و همراه با سرگرمی و شادی در کنار یکدیگر آزادانه، به انتقاد از فضای رسمی جامعه بپردازند. در آزادی و برابری، گفتگوی حقیقی شکل می گیرد و عامه مردم در مدتی هر چند کوتاه، به رهایی و آرامش می رسند. 

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سارا اللهیاری

دکتری تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر اسلامی، دانشگاه تهران، ایران.

سید محمد فدوی

استاد دانشکده هنرهای تجسمی، گروه مطالعات عالی هنر، دانشگاه تهران، ایران.

مجید سرسنگی

دانشیار دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • احمدی، بابک. (۱۳۷۰). ساختار و تاویل متن. تهران: نشر مرکز ...
  • آژند، یعقوب. (۱۳۷۲). نمایش سنتی در ایران. کلمه دانشجو، (۷ ...
  • آژند، یعقوب. (۱۳۹۵). نمایش در دوره قاجار. تهران: مولی ...
  • انصاری، منصور. (۱۳۸۴). دموکراسی گفتگویی. تهران: مرکز ...
  • باختین، میخاییل. (۱۳۸۷). تخیل مکالمه ای جستارهایی درباره رمان (ترجمه ...
  • باختین، میخاییل. (۱۳۹۹). زیبایی شناسی و نظریه رمان (ترجمه کتایون ...
  • بالو، فرزاد؛ احمدی، شهرام و خواجه نوکنده، مریم. (۱۳۹۴). بررسی ...
  • بیضایی، بهرام. ( ۱۳۴۴). نمایش در ایران. تهران: کاویان ...
  • جنتی عطایی، ابوالقاسم. (۱۳۳۳). بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابن ...
  • حاجی ملاعلی، محمدرضا. (۱۳۹۷). تبیین نمایش تخت حوضی از منظر ...
  • دزفولیان، کاظم و بالو، فرزاد. (۱۳۸۹). رویکردی انتقادی به رای ...
  • رمضانی، ابوالفضل و یزدانی، انسیه. (۱۳۹۴). بررسی سه مضمون باختینی ...
  • صادقی، قطب الدین. (۱۳۷۴). بقال بازی، تقلید از دوران فئودالی ...
  • علیزاده بیرجندی، زهرا و ناصری، اکرم. (۱۳۹۵). پیوندهای هنر و ...
  • فروغ، مهدی. (۱۳۸۲). نمایش در ایران. نامه فرهنگ، (۵۰)، ۱۳۶-۱۵۹ ...
  • گاردینر، مایکل. (۱۳۸۱). تخیل معمولی باختین (ترجمه یوسف اباذری). ارغنون، ...
  • گلدمن، لوسین و همکاران. (۱۳۹۲). درآمدی بر جامعه شناسی ادبیات. ...
  • مکاریک، ایرنا ریما. (۱۳۸۵). دانش نامه نظریه ادبی معاصر (ترجمه ...
  • نامور مطلق، بهمن. (۱۳۸۷). باختین، گفتگومندی و چندصدایی مطالعه پیشابینامتنیت ...
  • نامقی، محمد استوار و عبدی مکوند، اسماعیل. (۱۳۹۲). طنز تعلیمی ...
  • نعمت طاووسی، مریم. (۱۳۹۴). ریختار نمایش سیاه بازی. تئاتر، (۶۲)، ...
  • نوربخش، حسین. (۱۳۴۷). کریم شیره ای دلقک مشهور دربار ناصرالدین ...
  • Clark, K. & Holquist, M. (۱۹۸۴). Mikhail Bakhtin. Cambridge: Harvard ...
  • Katritzky, M. A. (۲۰۰۶). The Art Comedia. Amsterdam-New York: Rodopi ...
  • King, E. (۱۸۷۵). The Great South. Hartford Conn: American puplishing ...
  • Kolodziej-Smith, R. (۲۰۱۵). Bahktin and the Carnivalesque: Calling for a ...
  • Williams, E. A. (۲۰۱۵). Bakhtin and Borat: the Rogue, the ...