قراردادهای صلح ایران و عثمانی و کاهش تنش های مذهبی بین دو کشور در عصر صفوی و افشاری
عنوان مقاله: قراردادهای صلح ایران و عثمانی و کاهش تنش های مذهبی بین دو کشور در عصر صفوی و افشاری
شناسه ملی مقاله: JR_IRHJ-2-1_006
منتشر شده در در سال 1388
شناسه ملی مقاله: JR_IRHJ-2-1_006
منتشر شده در در سال 1388
مشخصات نویسندگان مقاله:
ابوالفضل عابدینی - استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
ابوالفضل عابدینی - استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه تهران
مناسبات مذهبی ایران و عثمانی در ادوار مختلف، متفاوت بوده است. هدف اصلی این تحقیق که بر اساس روش تاریخی صورت گرفته است، شناخت علل بروز اختلافات بین دو کشور و تاثیر قراردادهای فی ما بین در تنش زدایی بین آنان می باشد. حاصل تحقیق حاکی از این است که با وجود اختلافات روزافزون دهه های نخست تاسیس حکومت صفوی، در زمان شاه تهماسب در اثر موافقتنامه آماسیه اختلافات مذهبی کاهش یافت و روابط به روابط نسبتا دوستانه ای تبدیل شد. بعد از انعقاد معاهده زهاب بین شاه صفی و سلطان مراد چهارم، نیز، عثمانی ها از مخالفت با ایران دست کشیدند و تاثیرگذاری عامل «مذهب» به عنوان یکی از عوامل اختلاف بین دو کشور، تا اندازه ای تخفیف پیدا کرد. در دوره افشاریه، نادرشاه پس از سال ها جنگ با عثمانی سرانجام به این نتیجه رسید که باید بین مسلمانان صلح برقرار گردد. لذا، «انجمن دینی نجف» را تشکیل داد. علمای بزرگ شیعه و سنی در آن مجلس بزرگ مشورتی، اجتماع کردند و تا اندازه ای بر سر مسائل اختلاف برانگیز به تفاهم رسیدند.
کلمات کلیدی: مناسبات مذهبی ایران و عثمانی در ادوار مختلف, نیز, تا اندازه ای تخفیف پیدا کرد. در دوره افشاریه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1300293/