ارزیابی انتقادی رویکرد تاویلی اشاعره در فهم نصوص دینی از منظر آیه الله جعفر سبحانی
عنوان مقاله: ارزیابی انتقادی رویکرد تاویلی اشاعره در فهم نصوص دینی از منظر آیه الله جعفر سبحانی
شناسه ملی مقاله: JR_SCJA-20-3_006
منتشر شده در در سال 1399
شناسه ملی مقاله: JR_SCJA-20-3_006
منتشر شده در در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:
ابوذر رجبی - عضو هیئت علمی دانشگاه معارف اسلامی
خلاصه مقاله:
ابوذر رجبی - عضو هیئت علمی دانشگاه معارف اسلامی
استفاده از روش تاویل در فهم متن از گذشته بین متفکران اسلامی رایج بوده است. فارغ از گروه خاصی از فریقین که از این روش استفاده نبرده اند و آن را نفی می کنند؛ عمده اندیشمندان اسلامی از آن در حوزه مباحث تفسیری و کلامی استفاده می کنند. البته مواجهه یکسانی با آن در میان موافقان وجود ندارد. دسته ای به پذیرش حداکثری این روش نظر داشته و برخی استفاده حداقلی و برخی از بهره اعتدالی آن سخن می گویند. متکلمان اشعری به خصوص در طبقه متقدمان اگرچه منکر کلی تاویل نیستند؛ اما عملا از آن اجتناب ورزیدند و لوازم و نتایج دیدگاهشان تفاوتی با اهل حدیث ندارد. استاد سبحانی در مقام یک مفسر کلامی، در تفسیر آیات قرآن و روایات، استفاده از روش تاویل را منوط به رعایت ضوابط و شرایطی مجاز دانسته و به نقد رویکردهای افراطی و تفرطی در این عرصه میان متفکران اسلامی می پردازد. براساس یافته های این پژوهش وی استفاده اشاعره از این روش را در تفسیر آیات قرآن نقد و ارزیابی کرده است و رویکردشان را خلاف عقل و نقل می داند. در این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی، ضمن اشاره به ضرورت و جایگاه تاویل نزد ایشان، ارزیابی انتقادیشان را به اشاعره در بهره گیری از آن دنبال خواهیم کرد.
کلمات کلیدی: تفسیر, فهم متن, تاویل, تشبیه, صفات خبری, اشاعره, استاد سبحانی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1267219/