مقایسه کنترل وضعیتی و استقامت عضلات مرکزی در افراد با و بدون هایپرلوردوزیس

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 177

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SMPF-1-2_014

تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1400

چکیده مقاله:

تغییرات در پاسچر طبیعی و استقامت عضلات تنه بر روی کنترل وضعیتی موثر است. علی‌رغم اینکه هایپر لوردوزیس یکی از ناهنجاری‌های شایع ستون فقرات است، بررسی عملکرد تعادلی افراد مبتلا به آن کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین هدف مطالعه حاضر مقایسه کنترل وضعیتی و استقامت عضلات مرکزی بین افراد مبتلا به هایپرلوردوزیس و افراد بدون هایپرلوردوزیس است. در این مطالعه ۲۶ زن با روش غیرتصادفی به‌عنوان گروه هایپر لوردوز و ۲۶ زن به‌عنوان گروه با انحنای طبیعی قوس کمر انتخاب شدند. زاویه لوردوزیس آزمودنی‌ها با خط‌کش منعطف اندازه‌گیری شد. برای ارزیابی تعادل پویا از آزمون تعادلی Y استفاده گردید. استقامت عضلات مرکزی در چهار طرف با استفاده از آزمون‌های عملکردی مک‌گیل شامل آزمون خم کردن تنه، آزمون باز کردن تنه (آزمون تعدیل‌یافته بیرینگ سورنسون) و آزمون پل زدن به چپ و راست اندازه‌گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار استنباطی تی مستقل استفاده گردید. اختلاف معناداری بین تعادل پویا (۰۰۹/۰=P) و نیز استقامت عضلات مرکزی (۰۳۲/۰=P) افراد با و بدون هایپرلوردوزیس مشاهده شد. یافته‌های این مطالعه نشان داد که ناهنجاری وضعیتی هایپرلوردوزیس با کاهش استقامت عضلات مرکزی تنه، توانایی فرد را در کنترل وضعیتی پویا کاهش می‌دهد و در انجام فعالیت‌های نیازمند تعادل اختلال ایجاد می‌کند