تعیین میزان خطای پزشکی، طراحی و تبیین مدل کنترل آن در بیمارستان های منتخب شهر تهران در سال ۱۳۹۹-۱۳۹۸

سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 416

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HWCONF06_122

تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1400

چکیده مقاله:

خطای پزشکی، یکی ازچالشبرانگیزترین تهدیدات پزشکی محسوب می شود. شرایط تنش و خستگیهنگام کار کارکنان در بیمارستان بهویژه در شراط کنونی شیوع کرونا به افزیش احتمال وقوع خطا منجرمی شود. مدیریت اثربخش خطا موجب کاهش احتمال وقوع آن می شود. هدف این تحقیق توصیفی-تحلیلی تعیین میزان خطای پزشکی، طراحی و تبیین مدل کنترل آن در بیمارستان های منتخبکلانشهر تهران در سالهای ۱۳۹۹ - ۱۳۹۸ است. تعیین میزان خطای پزشکی سالیانه ۵ بیمارستانمنتخب کلانشهر تهران، بهعنوان جامعه آماری، در سالهای ۱۳۹۹ - ۱۳۹۸ از پرونده ثبت خطاهایپزشکی چک لیست استاندارد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی انجام گرفت. نحوه انتخاببیمارستان ها خوشه ای تصادفی بود. طراحی و تبیین مدل کنترل خطای پزشکی ترکیبی از روش هایکیفی و کمی بود. مراحل پژوهش طبق موازین اخلاقی انجام گردید. داده ها با نرم افزار SPSS (نسخه ۲۱)،آمار توصیفی وآزمون های آماری اسپیرمن و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند. تعداد خطاهایپزشکی در بیمارستان های منتخب در سال ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ به ترتیب ۱۱۳ و ۱۲۶ مورد گزارش کردند.میزان خطای پزشکی با فراتحلیل در بیمارستان های منتخب ۰۱ / ۰ درصد بدست آمد. میزان وقوعخطاهای پزشکی در کارکنان پرستاری بیش از سایر کارکنان بیمارستان مشاهده شد. میزان خطاهایتجهییزات پزشکی بیش ازسایرخطاها مشاهده شد. تعداد خطا در بخش داخلی بیش از سایر بخش هامشاهده شد. میان تعداد خطا با تعداد تخت فعال، نوع خطا، نوع بخش، نوبتکاری، شغل کارکنان و سالموردبررسی رابطه مثبت قوی معنادر وجود دارد (P<۰/۰۵). عوامل فردی، مدیریتی، بیمار و خانواده وعوامل مرتبط با بروز خطا در بهبود و کاهش میزان خطای پزشکی تاثیر مثبت قوی معنادار دارد (P<۰/۰۵). براساس نتایج بدست آمده می توان نتیجه گیری نمود که تعداد وقوع خطاهای پزشکی در بیمارستان نشانه عملکرد ضعیف بیمارستان است. بازبینی دستورالعمل های پزشکی جهت کاهش هزینه های مالی وجانی ناشی از کاهش خطاهای پزشکی و توجه بیشتر کارکنان به ویژه پرستاران به فعالیت های روزانه خودپیشنهاد می گردد.

نویسندگان

اکرم شجاع

دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه آلودگی ها، دانشکده محیط زیست، دانشگاه نهران

گیتی کاشی

دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران و مرکز تحقیقات پالایش آب، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران