CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

بررسی تنوع ژنتیکی جمعیتهای گونه Quercus brantii Lindl. با استفاده از نشانگرهای نیمه تصادفی ISJ

عنوان مقاله: بررسی تنوع ژنتیکی جمعیتهای گونه Quercus brantii Lindl. با استفاده از نشانگرهای نیمه تصادفی ISJ
شناسه ملی مقاله: BIOCONF21_0082
منتشر شده در بیست و یکمین کنگره ملی و نهمین کنگره بین المللی زیست شناسی ایران در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:

سرور محمودوند - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
حامد خدایاری - گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
فرج اله ترنیان - گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

خلاصه مقاله:
ارزیابی تغییرات ژنتیکی در درختان، نتایج مهمی در حفاظت از منابع ژنتیکی دارد و استفاده از نشانگرهای مولکولی بهترین روش برای شناسایی تنوع ژنتیکی است. در این مطالعه برای اولین بار تنوع ژنتیکی درون و بین جمعیتی ۱۰ جمعیت گونه بلوط ایرانی (Quercus brantii Lindl.) با استفاده از نشانگرهای مولکولی ISJ (Interon-exon Splice Junction) در استان لرستان مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق، تعداد ۵۰ نمونه از پایه های مختلف گونه بلوط ایرانی و ۱۰ آغازگر ISJ شامل آغازگرهای IT وET با تعداد نوکلئوتید متفاوت استفاده شد .(Panjoo et al., ۲۰۱۴) تجزیه واریانس مولکولی (AMOVA) نشان داد تنوع ژنتیکی درون جمعیتها با ۷۶ درصد بیشتر از تنوع بین جمعیتها به میزان ۲۴ درصد با استفاده از نرم افزار GenALEx ۶.۵ بود. مقدار ضریب تمایز ژنتیکی (FST) و جریان ژنی (Nm) به ترتیب ۰/۱۱۴ و ۱/۹۳۸ بدست آمد. همچنین آغازگرها ۱۹۱۱ باند ایجاد کردند که حدود ۱۸۹۳ باند چند شکل بودند. بیشترین تعداد باند چندشکل مربوط به جفت آغازگر IT ۱۰-۳, IT ۱۰-۶ با ۵۲۳ باند و کمترین تعداد باند چندشکل برای جفت آغازگر IT ۱۰-۱, IT ۱۰-۳ با ۴۲۸ باند بود. همچنین بیشترین و کمترین میزان اطلاعات چند شکلی (PIC) به ترتیب مربوط به جفت آغازگرهای ET ۱۵-۳۴, ET ۱۵-۳۵ به میزان ۰/۹۵ و ET ۱۵-۳۳, ET ۱۵-۳۴ به مقدار ۰/۹۰ است. دندروگرام افراد جمعیت گونه بلوط ایرانی با استفاده از ضریب تشابه جاکارد بر پایه روش UPGMA در نرم افزار NTSYSpc ۲.۱۰e رسم شد. افراد جمعیتهای گونه بلوط ایرانی در دو گروه اصلی خوشه بندی شدند که نمونه شماره چهار از جمعیت کاکارضا در یک گروه و دیگر نمونه ها از جمعیتهای دیگر در گروه دیگری قرار گرفتند. به طور کلی میتوان نتیجه گرفت استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز با استفاده از نشانگرهای نیمه تصادفی ISJ برای تفکیک نمونه های متفاوت از جمعیتهای مختلف گونه بلوط ایرانی مناسب است.

کلمات کلیدی:
آغازگر، بلوط ایرانی، نشانگرهای مولکولی، Interon-exon Splice Junction

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1260053/