تاثیر PRP آلوگرافت و PRP زنوگرافت بر ترمیم استخوان در مدل حیوانی خرگوش

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 182

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SKU-13-2_002

تاریخ نمایه سازی: 25 تیر 1400

چکیده مقاله:

آسیب های وسیع استخوانی ناشی از تصادف، تومور، استئومیلیت، شل شدن ادوات تثبیتی، یا استئوتومی های اصلاحی نیازمندمداخلات جراحی هستند؛ زیرا ترمیم خود به خودی فقط در آسیب های کوچک و محدود انجام می گیرد. پیوند استخوان خودی هنوز بهعنوان یک استاندارد طلایی در پیوند به شمار می آید. عوامل القا کننده استخوان سازی بسیاری موجود است که برخی از آنها عبارتند از:فاکتورهای رشد مشتق از پلاکت، عامل رشد عروقی و عامل رشد و تمایز دهنده ی سلولی، تزاید دهنده ی سلول ها و فیبروبلاست ها. معمولادر تزریق پلاکتی مقدار تخریب بافتی کاهش می یابد. هدف از انجام این پژوهش مقایسه تاثیر پلاسمای غنی از پلاکت بین گونه ای درالتیام شکستگی تجربی در خرگوش است. در مطالعه حاضر از چهار گروه خرگوش (۲۰ راس هر گروه ۵ راس) استفاده گردید. خرگوش هابا کنامین (۳۰mg/kg) و آسه پرومازین (۰/۲mg/kg) با تزریق عضلانی بی هوش شدند و دست راست آنها تراشیده و آماده برای انجام جراحی شد. برش پوست در سطح قدامی-داخلی روی استخوان رادیوس ایجاد شد و با کنار زدن بافت های نرم و عضلات، استخوان رادیوسدر معرض دید قرار گرفت. قطعه ای از استخوان به اندازه ی دو برابر عرض آن (تقریبا ۱۰ میلی متر) با اره استخوان بری برداشته شد. به گروهشاهد که دچار نقیصه ی استخوانی بود هیچ ماده ای پیوند زده نشد (۵ خرگوش) و در گروه اتولوگرافت (۵ خرگوش) که در محل نقیصه، ازاستخوان خودی استفاده شد. در گروه زنوگرافت (۵ خرگوش) که در آن از PRP گاوی استفاده شد و در گروه آلوگرافت (۵ خرگوش) که PRP خرگوش در آن استفاده شد، تزریق به این ۴ گروه در روزهای ۳، ۵ و ۷ صورت گرفت و ارزیابی رادیوگرافی هر دو هفته تا ۸ هفته و هیستوپاتولوژی در هفته هشتم صورت گرفت. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از PRP در نقیصه استخوانی خرگوش در التیام شکستگی کارآمد است و این مساله با PRP گاوی (زنولوگ) بیشتر نمود داشت.

نویسندگان

امین بیغم صادق

استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران

سیاوش شریفی

استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران

موسی جاودانی

دانشیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران

احمد عریان

استاد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز- ایران

محمد شادخواست

دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران

سیما منتظری بالاجاده

دانش آموخته دکترای حرفه ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران