CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

اثربخشی رویکرد TGFU و SDT بر رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی

عنوان مقاله: اثربخشی رویکرد TGFU و SDT بر رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی
شناسه (COI) مقاله: JR_MBSP-5-2_006
منتشر شده در در سال 1399
مشخصات نویسندگان مقاله:

امیر دانا - گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
امیر شمس - استادیار پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی

خلاصه مقاله:
هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی اثربخشی رویکرد TGFU و SDT بر رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی می­باشد.روش­ها: روش اجرای این تحقیق از نوع نیمه تجربی و از لحاظ هدف کاربردی می­باشد که با استفاده از طرح پیش­آزمون-پس­آزمون انجام شد. ۳۰ نفر از دانش­آموزان ۷ تا ۱۰ سال مقطع ابتدایی شهر گرگان به عنوان نمونه انتخاب شدند. در مرحله پیش­آزمون تمامی شرکت­کنندگان آزمون رشد حرکتی TGMD-۳ را انجام دادند و پرسشنامه انگیزش پیشرفت را تکمیل کردند. سپس شرکت­کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه TGFU و SDT قرار گرفتند. فرایند تمرین در طی ۶ هفته و هر هفته ۲ جلسه ۹۰ دقیقه­ای برگزار شد. پس از پایان مراحل مداخله، پس­آزمون به عمل آمد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که بین دو گروه TGFU و SDT در متغیر رشد حرکتی (۰۰۱/۰p <) و انگیزش پیشرفت (۰۳۶/۰p <) تفاوت معناداری وجود داشت. با توجه به اختلاف میانگین­ها، گروه TGFU نسبت به گروه SDT عملکرد بهتری داشت.نتیجه ­گیری: بطورکلی می­توان گفت که رویکرد TGFU نسبت به SDT می­تواند موجب بهبود رشد حرکتی و انگیزش پیشرفت کودکان ADHD گردد. 

کلمات کلیدی:
رویکرد آموزشی, آموزش غیرخطی, آموزش سنتی, مهارت توپی, مهارت جابجایی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1240502/