اندازهگیری پایبندی علامه حلی به سند محوری در نقد حدیث

سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 215

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_HDIS-26-1_007

تاریخ نمایه سازی: 23 اردیبهشت 1400

چکیده مقاله:

علمای امامیه برای ارزیابی روایات از دو اصطلاح صحیح و ضعیف استفاده میکردند و بر اساس قراین - که یکی از آن قراین سند حدیث بود - به صحت و یا ضعف حدیثی حکم میکردند. تا اینکه نظریه تربیع احادیث توسط علامه حلی به کار گرفته شد. ایشان احادیث را بر اساس سلسله سند به چهار دسته «صحیح»، «حسن»، «موثق » و «ضعیف» تقسیم کرد. با توجه به انتقاد بسیاری از عالمان به این شیوه ارزیابی، در این پژوهش بر آن شدیم تا به صورت آماری میزان پایبندی علامه حلی در عمل به وضع اصطلاحات جدید و سندمحوری را به دست آوریم. بر اساس نتایج به دست آمده، ایشان در موارد بسیاری به اصطلاحات خود پایبند نبوده و تعداد احادیث ضعیفی که مورد عمل قرار داده، از مجموع احادیث صحیح وحسن و موثق بیشتر است. بنابراین با وجود اینکه ایشان از پیشگامان رویکرد سندمحورانه به نقد حدیث است. این رویه را در کتابهایش در پیش نگرفته است.  

نویسندگان

عماد مرادی

دانشجوی دانشگاه کاشان

حمیدرضا فهیمی تبار

استادیارگروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه کاشان

پرویز رستگار جزی

دانشیارگروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه کاشان