ناشر تخصصی کنفرانس های ایران

لطفا کمی صبر نمایید

Publisher of Iranian Journals and Conference Proceedings

Please waite ..
ناشر تخصصی کنفرانسهای ایران
ورود |عضویت رایگان |راهنمای سایت |عضویت کتابخانه ها
عنوان
مقاله

معناشناسی تاریخی‌توصیفی واژۀ ریح در قرآن کریم

سال انتشار: 1397
کد COI مقاله: JR_NRGS-7-1_002
زبان مقاله: فارسیمشاهده این مقاله: 44
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

خرید و دانلود فایل مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای 26 صفحه است به صورت فایل PDF در اختیار داشته باشید.
آدرس ایمیل خود را در کادر زیر وارد نمایید:

مشخصات نویسندگان مقاله معناشناسی تاریخی‌توصیفی واژۀ ریح در قرآن کریم

فهیمه قربانی - کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی
کبری خسروی - ایران- خرم آباد- دانشگاه لرستان- دانشکده ادبیات و علوم انسانی- گروه زبان و ادبیات عربی
علی نظری - دانشگاه لرستان

چکیده مقاله:

واژۀ ریح 29 مرتبه در قرآن کریم به کار رفته است؛10 مرتبه به‌صورت جمع (ریاح) و 19 مرتبه به‌صورت مفرد (ریح). مفرد آن برای معناهایی چون بو و عذاب و جمع آن برای بیان رحمت و نعمت است. در این مقاله هدف، بررسی و تبیین جایگاه معنایی واژۀ ریح به‌شیوۀ معناشناسی تاریخی‌توصیفی است. در معناشناسی تاریخی تغییر و تحولاتی که ریح قبل از نزول قرآن کریم در زمان جاهلیت داشته را با استناد به اشعار جاهلی بررسی کرده است و این نتیجه برآورد شده که کارکرد ریح و ریاح در زبان قرآن برای عذاب و رحمت است که در دورۀ جاهلیت این جداسازی معنایی بین صیغۀ مفرد و جمع این واژه صورت نگرفته است. در معناشناسی توصیفی رابطۀ ریح با واژه‌های دیگر و تأثیری که بر معنی آن گذاشته‌اند، در سه محور جانشینی، هم‌نشینی و شمول معنایی بیان شده و اینگونه برآمده است که ریح با واژه‌هایی چون «ذارِیات، حامِلات، جاریات، مُقَسِّمات، مُرسَلات، ناشِرات، فارِقات و مُلقِیات» رابطۀ جانشینی دارد و رابطۀ آن در محور هم‌نشینی شامل این واژه‌هاست: «صِرّ، صَرصَر، عَقیم، لَواقِح، سَخَّر و تَصریف» و همچنین ریح برای «إعصَار، حاصِب، قاصِف، سَموم و عاصِف» واژۀ شامل و این واژه‌ها زیرمجموعه ریح شمرده می‌شوند. درک معنای ریح در قرآن کریم نیازمند بررسی رابطه ریح با این واژه‌ها است.

کلیدواژه ها:

کد مقاله/لینک ثابت به این مقاله

کد یکتای اختصاصی (COI) این مقاله در پایگاه سیویلیکا JR_NRGS-7-1_002 میباشد و برای لینک دهی به این مقاله می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:

https://civilica.com/doc/1148336/

نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
قربانی، فهیمه و خسروی، کبری و نظری، علی،1397،معناشناسی تاریخی‌توصیفی واژۀ ریح در قرآن کریم،https://civilica.com/doc/1148336

در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (1397، قربانی، فهیمه؛ کبری خسروی و علی نظری)
برای بار دوم به بعد: (1397، قربانی؛ خسروی و نظری)
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :

  • قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند. ...
  • 1. آرنف، مارک (1380ش)، درآمدی بر زبان‌شناسی معاصر، علی درزی، ...
  • 2. آیت‌الله زاده شیرازی، مرتضی و همکاران (1363ش)، مجمع اللغات، ...
  • 3. ابن‌ربیعه، لبید (2004م)، دیوان لبید بن ربیعه، شارح: حمدو ...
  • 4. ابن‌شداد، عنترة (2004م)، دیوان عنترة بن شداد، شارح: حمدو ...
  • 5. ابن‌فارس، ابی الحسین احمد (1399ق)، مقاییس اللغة، دمشق: دارالفکر. ...
  • 6. ابن‌منظور، محمدبن مکرم (1997م)، لسان‌العرب، بیروت: دارصادر، ط3. ...
  • 7. اس. فالک، جولیا (1371ش)، زبان‌شناسی و زبان، خسرو غلامعلی‌زاده، ...
  • 8. اشرفی، امیر رضا؛ الهام، فردوسی (1389ش)، «معناشناسی صلوة در ...
  • 9. امروءالقیس، (2004م)، دیوان امروءالقیس، شارحان: محمد اسکندری و نهاد ...
  • 10. اندلسی، محمد بن یوسف (1993م)، تفسیر البحرالمحیط، بیروت: دارالکتب ...
  • 11. انیس، ابراهیم (بی‌تا)، الأصوات اللغویة، مصر: مکتبة نهضة مصر. ...
  • 12. بازرگان، مهدی (1353ش)، باد و باران در قرآن، تهران: ...
  • 13. باقری، مهری (1378ش)، مقدمات زبان‌شناسی، تهران: نشر قطره. ...
  • 14. پالمر، فرانک (1374ش)، نگاهی تازه به معنی‌شناسی، کورش صفوی، ...
  • 15. تفلیسی، ابوالفضل جیش بن ابراهیم (1371ش)، وجوه قرآن، تهران: ...
  • 16. خزائلی، محمد (1371ش)، اعلام قرآن، تهران: امیرکبیر. ...
  • 17. الخزاعی النیشابوری، حسین بن علی محمدبن احمد (1366ش)، روض‌الجنان ...
  • 18. دامغانی، حسن ابن احمد (1366ش)، وجوه النظائر فی القرآن، ...
  • 19. دینوری، عبدالله بن مسلم بن قتیبه (1384ش)، تأویل مشکل ...
  • 20. رازی، عبدالقادر (1986)، مختار الصحاح، بیروت: مکتبة لبنان. ...
  • 21. راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق)، المفردات فی غریب ...
  • 22. رداد الثبیتی، عبدالملک عیضة (1990م)، الفاظ المطر والسحاب وما ...
  • 23. رستگار جویباری، یعسوب‌الدین (1399ق)، البصائر، قم: مطبعة الاسلامیة. ...
  • 24. رستمی، محمدحسن (1385ش)، سیمای طبیعت در قرآن، قم: مؤسسه ...
  • 25. زمخشری، محمود بن عمر (1998م و 1426ق)، الکشاف عن ...
  • 26. سیدقطب، محمد (1968م)، التصویر الفنی فی القرآن، قاهره: دارالشروق. ...
  • 27. ــــــــــــــ، (1972م)، فی ظلال القرآن، بیروت: دارالشروق. ...
  • 28. شبر، سیدعبدالله (1407ق)، الجوهر الثمین فی تفسیر الکتاب المبین، ...
  • 29. شعیری، حمیدرضا (1388ش)، مبانی معناشناسی، تهران: سمت. ...
  • 30. صفوی، کورش (1383ش)، درآمدی بر معنی‌شناسی، تهران: سورۀ مهر ...
  • 31. طباطبائی، محمدحسین (1388ش)، تفسیر المیزان، محمدباقر موسوی همدانی، قم: ...
  • 32. طبرسی، امین الدین ابوعلی الفضل بن الحسن (1379)، مجمع‌البیان ...
  • 33. طبرسی، امین الدین ابوعلی الفضل بن الحسن (1412ق)، تفسیر ...
  • 34. طبری، محمد بن جریر (1412ق)، جامع‌البیان عن تاویل آی ...
  • 35. طوسی، ابوجعفر محمد بن حسین بن علی (1409ق)، التبیان ...
  • 36. عباس‌نژاد، محسن (1384ش)، قرآن و علوم طبیعی، مشهد: بنیاد ...
  • 37. عبدالعال، محمد قطب (1990م)، من جمالیات التصویر فی القرآن ...
  • 38. عسکری، ابی‌هلال (1997م)، الفروق اللغویة، قاهره: دارالعلم و الثقافة. ...
  • 39.  فراهیدی، خلیل بن احمد (1410ق)، العین، قم: دارالکتاب هجرت، ...
  • 40. فضل‌الله، محمد حسین ( 1405ق)، من وحی القرآن، بیروت: ...
  • 41. فضیلت، محمود (1385ش)، معناشناسی و معانی در زبان و ...
  • 42. قرشی، علی‌اکبر (1366ش)، تفسیر احسن الحدیث، تهران: واحد تبلیغات ...
  • 43. ــــــــــــــــــ (1371ش)، قاموس القرآن، تهران: دارالکتاب الاسلامیة. ...
  • 44. القمی المشهدی، محمد بن محمد رضا (1366ش)، کنز الدقائق ...
  • 45. کاشانی، مولی فتح ابن شکرالله الشریف (1381ش)، زبدة التفاسیر، ...
  • 46. ــــــــــــــ (1344ش)، تفسیر منهج‌الصادقین فی الزام المخالفین، تهران: کتاب‌فروشی ...
  • 47. کرمانی، سعید (1391ش)، معنی‌شناسی عقل در قرآن کریم، تهران: ...
  • 48. محمدهارون، عبدالسلام (1998م)، معجم‌الفاظ القرآن الکریم، قاهره: دارالشروق. ...
  • 49. مختارعمر، احمد (1385ش)، معناشناسی، حسین سیدی، مشهد: انتشارات دانشگاه ...
  • 50. مصطفوی، حسن (1360ش)، التحقیق، تهران: بنگاه ترجمه و نشر ...
  • 51. مغنیه، محمدجواد (1981م)، تفسیر الکاشف، بیروت: دارالعلم للملایین، چ3. ...
  • 52. مکارم شیرازی، ناصر (1388ش)، تفسیر نمونه، تهران: دارالکتاب الاسلامیة. ...
  • 53. المنجد، محمدنورالدین (1997م)، الترادف فی القرآن الکریم، دمشق: دارالفکر. ...
  • 54. نکونام، جعفر (1384ش)، «ترادف در قرآن کریم»، نشریۀ قرآن ...
  • 56. وبیل می بلین، تراسک (1388ش)، معرفی زبان‌شناسی، دکتر ابراهیم ...
  • مدیریت اطلاعات پژوهشی

    صدور گواهی نمایه سازی | گزارش اشکال مقاله | من نویسنده این مقاله هستم

    اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

    به اشتراک گذاری این صفحه

    اطلاعات بیشتر درباره COI

    COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.

    کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.

    پشتیبانی