صدماتي كه خوردگي به سيستم هاي توزيع آب آشاميدني مي زند علاوه بر هزينه هاي زياد، ممكن است خطرات بهداشتي براي مصرف كنندگان به همراه داشته باشد و باعث تغيير رنگ، مزه و بوي آب شود وتمايل مصرف كننده را نصبت به مصرف آب كاهش دهد. خطرات بهداشتي خوردگي شبكه هاي توزيع آب آشاميدني شامل ورود موادي نظير آهن، آزبستوز، كلسيم، ونيل كلرايد، سرب و مس به درون آب مي باشد. در قسمتهاي خورده شده لوله ها بيوفيلم ها بيشتر رشد كرده كه خود منجر به افزايش خوردگي در لوله شده و در بعضي از افراد با سيستم ايمني ضعيف باعث بيماري مي شود. كنترل خوردگي بايد به گونه اي باشد كه كمترين هزينه را به همراه داشته باشد و بر روي كيفيت آب نيز تاثيري نگذارد. PH، املاح محلول در آب، ميزان كلر باقي مانده، فشار آب، نوع زيرسازي لوله ها و سرعت حركت آب در لوله از مهمترين عوامل خوردگي مي باشند. در اين ميان ميزان كلر موجود در شبكه خود باعث كنترل ايجاد بيوفيلم ها شده و از خوردگي زيستي جلوگيري مي نمايد و از طرف ديگر ميزان زياد آن باعث تشديد خوردگي مي شود. . در صورتي كه شاخص هاي خوردگي در آب آشاميدني به درستي تنظيم گردد يك لايه نازك از رسوبات بر روي جدار داخلي لوله تشكيل خواهد شد كه موجب محافظت جدار داخلي در برابر خوردگي مكانيكي و بيولوژيكي شده و از رشد بيوفيلم نيز جلوگيري مي نمايد. ميزان خورندگي آب توسط پارامتر انديس پايداري رايزنار محاسبه مي گردد. در اين مطالعه به بررسي شبكه آبرساني شهر كوار از نظر خوردگي لوله ها پرداخته شده است. در اين شهر از هيچ گونه تجهيزات حفاظتي در برابر خوردگي مانند سيستم هاي حفاظت كاتدي و... استفاده نشده بود. در اولين گام آزمايشهاي لازم براي شناسايي ميزان املاح آب و تعيين پارامترهاي خورندگي آب، بر روي آب آشاميدني شهر كوار انجام شد. براي بررسي بهتر خوردگي در اين مطالعه از روش كوپنهاي خوردگي كه در بسياري از كشورها به كار گرفته شده، استفاده شده است.

كلمات كليدي:

خوردگي، بيولوژيكي، ميكانيكي، لوله، كوپن، انديس خوردگي.