اخلاق و دین در اشعار فایز دشتی
محل انتشار: کنگره بین المللی فرهنگ و اندیشه دینی
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 861
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCRT01_0408
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1393
چکیده مقاله:
فایز دشتی شاعر دوبیتی سرا و سوخته دلی از استان بوشهراست .اشعار فایز در جنوب ایران متاثر از شرایط سخت اقلیمی همزادگرما، منبعث از اندوه، حسرت و عشق توام با دست آویزهای دینی و قر آنی می باشد. . اگر چه اشعار وی ممکن است از نظر زبان ،فلسفه و درون مایه های شعری قوی نباشد، اما از نظر عاطفی بسیار قابل توجه است و آن را با نوای حزینی به نام شروه در محافل ومجالس می خوانند. شعر او در خدمت احساسات مردم است. وی باورها و مضامین اسلامی و دینی را بن مایه ی اشعار خود قرار میدهد.آن گاه که از محبوب خود سخن می گوید حتی در ذکر زیبایی های او از واژه های اسلامی استعانت می گیرد. فایز که درسخوانده ی مکتب قرآن است اعتقادی عمیق به تقدیر الهی دارد و مشیت خداوند را برتر از تدبیر آدمی می بیند.
نویسندگان
نسرین مظفری
استادیار دانشگاه علوم پزشکی بوشهر
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :